دوستان اینو من ننوشتما !اینو گرفتم....................

می گفت وقتی دیدنش رنگ از روشون پرید.بچه مردم ذره اش رفت این چه کاری بود کردی؟

مامانه اجبارا چایی و خورده بود و رفته بود که نه فرار کرده بود .چرا؟؟؟

آخه دوست من مثه خودم سبزه است .البته اون سبزه تره .

بسی خندیدیم...

کادویی که من از مسافر ایتالیا گرفتم منو یاد دوچرخم انداخت .دوچرخه ای که همیشه  سوارم میشد به جای اینکه توی مسیر های طولانی بازی منو با خودش ببره .تقریبا همه محل از دوچرخه ای که زنجیرش ازش می افتاد خبر داشتند ،دو حالت داشت یا خودم بهشون می گفتم و یا می دیدند .دیگه تکراری شده بود و کسی گوش نمی داد .تنها کسی که هر بار براش می گفتم تعجب می کرد و قول می داد برام درستش کنه مرتضی بود .این پسر عموی من کلا در زندگی خوشحاله ،بهش می گفتند مُری !مخففی از مارادونا !آخه همیشه جلو خونه ما فوتبال می کردند و فکر کنم هیچ وقت گل نمی زد!

خلاصه اینکه من می دونستم که دوچرخم گلوله هایی می خواست که زنجیرش رو حرکت بده ولی اون اطراف هیچکس نمی فروخت و من همیشه خواب مغازه ای رو می دیدم که پر از این گلوله هاست . یه عالمه بر می داشتم که اگه گم شدند بازم داشته باشم.هیچ وقت همچین مغازه ای رو ندیدم و هیچ وقت مرتضی برام نخرید .ولی من همچنان بهش یادآوری می کردم و اون قول می داد.

یادمه که مامان هر چی می خواست می رفتم تا در سوپر،البته سوار دوچرخه در حالی که پاهام رو به زمین می کشیدم .بعضی وقتا مری رو هم سوار می کردم (عین عکس )خیلی خسته می شدم ولی دست بردار نبودم .از این محله به اون محله ،خیلی قشنگش کرده بودم و هر بار نوار جدید  می خریدم و نوارپیچش می کردم .توپ های رنگی به چرخش می زدم که هر بار سوارش می شم و چرخا می چرخن صدا بده . یه سبد هم داشت .سبد خرید ...

دوچرخه که می بینم یاد پادرد ها می افتم .مرتضی می گفت اگه خیلی باش بری خوب میشه ،یه دفعه می بینی زنجیرش درست شده ،یعنی معجزه میشه ؟نشد ...بی فایده بود .هر روز صبح تا شب می رفتم و می اومدم ولی بی فایده بود .نشد ...

اونقدر دیر وقت می شد که مری می اومد دنبالم تو کوچه .دعوام می کرد  و می بردم تو خونه .دیگه از ترسش زودتر می اومدم و فکر می کردم شاید اگه یه کم دیگه می رفتم حتماً زنجیره سالم می شد!نشد...

ناامید که نه !خسته شده بودم و تصمیم گرفتم اسب سواری کنم .بگذریم که دختر عمه ام اسب واقعی داشت و سوارش می شد و من می ترسیدم !اسب چوبیمو دوست داشتم .یه چوب بود که به حالت سوار می شستم روش و با سرعت می دویدم  فقط من نبودم تمام پسر ای اون اطراف هم بودن ،10 نفری بودیم ،گروهی حمله می کردیم به هر کی که اون اطراف بازی می کرد . از این به بعد اسب سواری می کردم.و هر شب زودتر کنار دوچرخه ام پارکش می کردم .

میله را گرفته بود و سرش را تکان می داد ،این همان پیر مردی است که در ایستگاه آواز می خواند و من ترسیده بودم که صدای خوبش را تبریک بگویم که شاید دیوانه باشد و من بترسم !

صدایش رسا بود .بلند گفت :خانمها ،آقایون چرا اینقدر سکوت ؟مگه با بغل دستیتون قهرین ؟انگار صد ساله همو می شناسید و نمی خواید باهاش حرف بزنین!صحبت کنید ،سکوت چیز خوبی نیست ،وقتی ساکت باشید فکر می کنند از همه چیز راضی هستید .در مورد مسائل جامعه حرف بزنین بحث کنین ،تو دلتون نگه ندارین ،خدایی نکرده با مریضی خودشو نشون میده .من دو بار سکته کردم و وضعیت جسم خوبی ندارم ولی دوست دارم شما را شاد کنم و باهاتون حرف بزنم .شاد باشید .

- صدای مردانه خسته ای اعتراض کرد که با جیب بی پول نمی تواند خوشحال باشد ،راستی مگر خوشحالی چیزی غیر از پول است ؟

- ولی پول داشتن هم به معنی خوشحالی نیست !پولدار هم می شوی .حالا من می خوام که اگر دوست دارید براتون آخرین سروده ام را بخونم ،اگر که موافقید با یک دست به من نشون بدید .

دست زدند ولی نه همه ،انگار هنوز شک داشتند که باید دست بزنند .هنوز امادگی شادی نداشتند .

شعری که تازه گفته بود را خواند ،شاد می خواند ولی پر از غم بود ،انگار این پیرمرد هم از همه چیز شکایت داشت .

یا رب دگر از خلق جهان بی خبرم کن                    چون سرو سر افراز چمن بی اثرم کن

آثار  مرا   آتش بزن  و خاکسترم   کن                     دگر ز هنر خسته شدم     بی هنرم کن

انصاف و مروت که در این دوره ما نیست               بیداد به حدی است که انگار خدا نیست ...

این هدیه نوخیمه بی سقف و ستون بود                    سر چشمه سر گشتگی نسل کنون بود ...

اینبار همه دست زدند ، حرف مشترکی زده شد .شاید حرف دلشان بلند زده شد .

حالا برای اینکه زیاد حرف نزده باشم یه شعر ازمرحوم ایرج بسطام می خوانم ،این برنامه مستقیم از اتوبوس شرکت واحد پخش می شود ...اگر شعر مرا ضبط کردید خواهشا یه قسمتهایی را پاک کنید چون که اینان راه راست خویش را گم کرده اند دیگران را هم هدایت می کنند !

من مانده ام تنهای تنها ،من مانده انم تنهای تنها میون سیل غمها ...

پیرزن کنار من هم شروع کرد و گفت که دیشب ماهواره گنج قارون را پخش می کرده ...افسوس!

وقت سحر شد ،شب رفت و فردای دگر شد ،من مانده ام تنهای تنها میون سیل غمها ...حبیبم

- حیف شد ،فردین هم مرد ، دیگه نه فردین نه زاهدی ...راستی فروزان زنده است ؟

من نمی دونستم که فروزان زنده است تا جواب پیر زنی را بدهم که حسرت می خورد.

- ما چه کردیم ؟؟ 

به یاری شکستگان چرا نیایی      چه بی وفایی چه بی وفا چه بی وفایی!

تو جامعه ما هر وقت کسی تو یه جای عمومی این کارها را بکنه بیگانه خطاب میشه ،من برا همین خودم را معرفی می کنم .من سید مصطفی میر هاشمی هستم فارق التحصیل دانشگاه هنر های زیبا سال 57 و در بر نامه های تلویزیون زنگوله ها ،تندیس ،جوانان و کارگران خدمت کردم همین طور در دانشکده افسران ارتش تا اینکه در سال 75 که سکته کردم دیگه با مشکلات مریضی زندگی کردم تا حالا که در خدمت شما هستم .

- بیچاره ،هنرمند مملکتو ببین!ما چی کار کردیم با شما جوونا ؟!

- هی مانی ! ببین این پسره چه با غرور تمام نشسته اونجا !

- می خوای حالشو بگیرم ،ناری؟

- نه بابا نمی تونی ،از اوناس که با دختر جماعت بده !می گن تا حالا با هیچ دختری حرف نزده!

- شرط ببندیم ؟

- آره .اگه تونستی ،هر چی تو بگی !

با هم دست دادیم و من با تخته شاسی بزرگی که توی دستم بود رفتم کنارش روی صندلی نشستم و شروع کردم به اسکیس وناری و بقیه مراقب بودند ،نشستن کنارش خیلی سخت بود ،خودش هم سخت بود .انگار که من سخت تر از او باشم سنگین.تمام غرور او به من سرایت کرد ،نمی تونستم حتی حرف بزنم ،دیگه داشتم پشیمون می شدم.

سر چی شرط بستم ؟اصلا مگه من می تونم زیر قولم بزنم ؟باید تا آخرش برم ،ولی اینطوری که اتفاقی نمی افته .باید چی کار کنم ؟

- ورودی جدید هستید ؟

یعنی صدای او بود ،چه صدایی داره ،حالا من چی کار کنم ؟اصلا منو چه به شرط بستن سر این کارا؟جاش بود الان یه کتک حسابی خودمو مهمون می کردم ،آدم که نمی شم !ولی نمیشه جلوی ناری کم آورد ،باید جواب بدم ،حالا خوبه او یه چیزی گفت ،من بودم تا فردا صبح هیچی نمی گفتم !

- بله جدیدم ،ولی به شما میاد قدیمی قدیمی باشید !

چه خنده قشنگی ،فکر کنم این حرفا کسی بهش نگفته بود ،شاید احساس بزرگی کرد که لبخند زد،اینجا به بعدو دیگه خودت باید ادامه بدی ،من کاری از دستم بر نمی یاد .

- نه !اونقدرها هم که فکر می کنی پیر نیستم ،فقط یک سال زود تر اومدم .

- حیف شد !فکر کردم با تجربه ای می تونم ازت استفاده کنم ،دوستات قالت گذاشتند منتظری ؟

- من نه .ولی فکر کنم دوستای تو منتظرت باشن !

یعنی چی ؟چرا این فکرو کرد .یعنی فهمید چرا رفتم پیشش ؟ ما که تو کلاس شرطو بستیم ؟ دورو برم و نگاه کردم و دیدم بیست نفری می شن که ایستادن من شرطو ببازم !کور خوندن ،تازه خبر ندارن که اون خودش بحثو شروع کرد .باید ادامه بدم ...

استاد از کنارم رد شد بره سر کلاس و من با ژست اسکیسی نشسته بودم .ایستاد کنارم و گفت خانم ... بیاین سر کلاس .

استاد وقت گیر آورده آ،تازه اولشم ، قول دادم. نمی تونم که بیام سر کلاس !

- چشم استاد .این تموم شه ،حسش می ره آ!

- گفتی جدیدی ؟استاد باحالی بود ،با همه همین طوری ؟

- چطوری ؟من با همه یه جور حرف می زنم ،چون خودمم ،ولی این استاده دوست داره که اینطوری بشنوه!

شروع کرد به صحبت ،فکر کنم داشت تجربه هاشو بهم می داد ،چه مهربونه!اصلا چرا داره همه چیزو برام تعریف می کنه ،حتی قبولی کنکورشو که نرفته فردوسی مشهد و اومده اینجا ،البته منم نامردی نکردم و خیلی حالشو گرفتم که آدم فردوسی مشهدو ول می کنه میاد آزاد ؟ولی این یکی عاشق این رشته است .جوری حرف می زنه که هر کی گوش کنه دوست داره معماری بخونه !خیلی حرف زد و من حواسم رفت به کلاس ،الان نیم ساعت از وقتی استاد گفت بیا تو کلاس می گذره ،دیگه باید برم ،کاش حرفش تموم می شد .راستی چرا وقتی حرفا طولانی می شن همه را گوش نمی دم ؟باید یه فکری بکنم ،خوب نیست ،بیچاره داره انرژی می زاره حرف می زنه .

- می خوای برو سر کلاست ؟بیشتر از این استادو منتظر نگذار.

انگار فکر منو می خونه ،چقدر خوب !

- آره بهتره برم !شما اینجا نشستید ؟من می رم .

- شاید تا کلاست تموم شه منتظرت بشینم ،تو برو سر کلاس من هستم .

این چرا گفت "تو" ،چقدر هیجانی ،بچه ها از توی کلاس هم دارن کشیک می دن که من جر نزنم .من الان چی باید می گفتم ؟کاملا خنگ شدم .

- فعلا خداحافظ .

رفتم توی کلاس و همه نگاهها اومد دنبالم ،به آنتراک کلاس رسیدم  ، دو تا دختر از در کلاس اومدن تو و طرف من.

- تو ورودی جدیدی؟

- با اجازتون.

- تو بودی بیرون نشسته بودی ؟

ناری گفت ،مانی فرار کن صاحبش اومد !اینا مدعی طرف نیمکت نشین،بودن ؟حقش بود حالشونو می گرفتم ،ولی گنده بودن ،راههای دیگه ای هم هست .پس من اون بیرون از همه جهت مراقبت می شدم .

- حالا مگه کی هست که اینقدر سریع صاحب پیدا کرد ؟

- مانی اسمش چی بود ؟

- نپرسیدم !

رفتم بیرون ،همون دور و بر داشت  قدم می زد ،منو دید چشمک زد و دست تکون داد .آخه من الان چی بهش بگم ؟اصلا چه ربطی به من داره ؟هر کی می خواد باشه ،خودش خواست منتظر بمونه،چرا منتظر ایستاده ؟مگه کار و زندگی نداره ؟

- حداقل اسمشو می پرسیدی .اون هم اسمتو نپرسید‌؟

- نه ولی می دونست ،شاید از داد و فریادای شما شنیده بود ،راستی از کجا می دونست ؟

 - مانی این جنه!برو بیرون ببین غیبش نزده؟

استاد اومد تو گفت برای امروز بسه ،ماکت ایی که درست کردید را بگذارید و برید.ولی من کره زمینم نصفه است ،نمیکره جنوبیش مشکل داره ،نمی گذارم ،استاد خرابش می کنه ،یواشکی برش داشتم ،استاد خنگ از کجا می خواد بفهمه وقتی هیچ کدوم اسم نداره ؟رفتم بیرون ،با دو تا از دوستاش ایستاده بود ،اومد جلو .

- داری می ری ،چقدر زود تموم شد ؟می خوای با دوستات بری؟این چیه دستت ببینم !

دستمو کشیدم عقب ،بهتره نبینی ،نصفه است .

 - نبینم ؟می خوام ازت بگیرمش برای خودم !

- مانی ،مانی ،مانی ،من منتظرم .

- صدای ناریه ،باید برم .کاملش می کنم می دم بهت .خداحافظ!

- مانی ،اسمشو ازش پرسیدی؟اسمش چیه ؟

- نه .نپرسیدم!

- دیوونه .خب چه روز دیگه ای دانشگاهه که گفتی کاملش می کنی بهش می دی ؟

- نمی دونم ،نپرسیدم .

- وای !تو دیگه نو بری والا!

ناری یادش رفته شرط بسته ،منم یادم رفته ،اصلا یه شرط ساده بود چرا این طوری شد ؟چرا گفتم کاملش کنم بهش می دم ؟

امروز سه شنبه است و دقیقایک هفته می گذره و من تو این مدت ندیدمش.

- مانی بیا بریم طبقه بالا ،اینجا شلوغه ،بریم از بالا نگاه کنیم می بینیمش .

صدای بلند ناری اومد که گفت :مانی اوناهاش ،داره دنبال یه چیزی می گرده !داره دنبالت می گرده ،برو پائین پیشش.برو دیگه !

- از کجا معلوم دنبال منه ؟بزار ببینم چی میشه .

سرشو کرد توی کلاس ما ،تنم لرزید ،یعنی واقعاداره دنبال من می گرده ؟چرا آخه ؟

- بهت می گم برو پائین .

ناری دستمو به زور کشید برد پائین و نزدیکش که شد دستمو ول کرد رفت .توی این شلوغی و فاصله کم نمی تونم فرار کنم ،چی کار کنم منو نبینه؟

- سلام!

خودشه ،تموم شد ،دیگه راهی نیست .

- سلام !

این تنها چیزی بود که می تونستم بگم .

- تو کجایی ؟الان یه هفته اس دارم دنبالت می گردم ،تو فقط سه شنبه ها کلاس داری ؟من ترم یک بودم از دانشگاه بیرون نمی رفتم !

به سوالاش جواب دادم  ، یه گردان آدم دوباره ایستاده بودند نگاه می کردند ،ناری حواسمو پرت کرد ،خیلی وقت بود ایستاده بودم ،پام درد گرفته ،چند ساعت بود که ایستاده بودم ؟نگاه کردم ،کجا رفت ؟غیبش زد ،جن بود ؟

- بیا بشین !

- وای رفتی صندلی آوردی؟

دیگه دارم مطمئن می شم که فکر منو می خونه ،صندلی را از کجا آورده بود؟

به ناری نگاه نمی کنم ،فکر کنم خودش فهمیده چرا! خودش ایستاد و من نشستم ،این یعنی که چند ساعت دیگه باید بشینم !از همه چیز می پرسه و من جواب می دم ،من چی بپرسم ؟من چی باید بگم ؟چرا اینقدر خنگ شدم ؟دوباره کلاسم شروع شد ،و این دفه رفتم سر کلاس !ولی دوباره منتظرم مونده بود ،گفت تا انقلاب با هم بریم؟رفتیم.

بی پروا از خیابونا رد می شدم و او نمی تونست جلوی ترسشو بگیره و یک بار گرفت کشیدم عقب ،اگه این کارو نمی کرد،می مردم .اینو از نگاه اطرافیان فهمیدم!جن بود یا فرشته ؟ولی شنیدم معذرت خواهی کرد ،من ناراحت شده بودم ؟

همیشه منتظرم در کلاس بود، داشتم عادت می کردم ،یعنی عادت کردم!حتی فرصت نداشتم بهش فکر کنم ،دوستش داشتم یا فقط عادت کردم؟

تلفن می زد و من ...

بیرون می رفتیم و او با غیرت مردانه مرااز شیطنت نهی می کرد ،و من ...

- مانی تو با بقیه فرق داری .تو حسابت از بقیه جداست ،من اعتماد تو را می خوام!

سخت بود ،از دست من کاری بر نمی امد !یعنی دست من نبود و او عادت مرا به هم زد ...نتوانست!...

ولی وجودش را ستایش می کنم .چرا که خاطرات از او پر از لبخنده و یادش آرامش ،سرزنش نمی کنم ولی من نتوانستم ... من شبیه اونبودم...من ...!

خیلی وقته رفته ، و هر بار من بدون آمادگی او را دیده ام ،انرژی او همچون روزهای اول و من هم ...

من در حال ترک عادتی هستم که آرامش مرا بر هم می زند ...

یادش را دوست دارم برای همه لحظه هایی که به یاد من منتظر ماند و با سکوتم او را همراهی کردم،یادش را به پاس دستهای گرمش و انرژی سرشارش وقتی که دست مرا می فشرد دوست می دارم، اورا دوست دارم به خاطر همه کارهایی که بی چشم داشت برایم انجام داد،برای همه آن حرفهای مهربانش که با خشم می گفت ،برای همه آن غیرتش که به نرمی می گفت ،برای همه آن صبرش که ساعتها با من گفتگو می کرد ،برای همه غرورش که مرا نادیده نگرفت ،برای همه نگاههای پاکش که مرا مراقبت کرد ،برای همه آن شوخی هایش که لبخند مرا التماس می کرد ،برای همه آن خاطراتش که فقط من از آن خبر دارم ،برای گم نامیش که برای من بازگو کرد ،برای ترسش که به خاطر من تحمل می کرد ،برای پنهان کاریش برای من ،برای حضورش در کنارم ،هر لحظه ...دوستش می دارم زیرا که او را حالا،دوست می دانم...

همه چیز ناخودآگاه ... ناگهان ...

همچنان وجودش در همین اطراف ،در زیر همین سقف برای من آرامش است ،بودنش کافی است حتی اگر تنها یادش با من باشد .

خیلی وقت گذشته و یا شاید من این طور احساس می کنم ، زمان سریع گذشته یا آرام ؟

- مانی ،از ... چه خبر؟

- هیچ!

این جوابی است که مدتها ورد زبان من است به همه آنانی که با آنها شرط بستم ،آنرا بردم و حال احساس بازندگی در تمام وجودم حس می شود .

بعضی اوقات احساس می کنم ، شاید اگر با نشستن در کنار او ،ناگهان خودم را فراموش نکرده بودم ،اگر همان آغاز را من انتها داده بودم ،اگر به حضورش در پشت در کلاس آرام نمی شدم ،اگر به او عادت نمی کردم ،...

ولی من این خاطره را با تمام وجود دوست دارم و حضورش را در ذهنم می ستایم .

او دیگر نیست و من غیبتش را دوست دارم چرا که به نبودش عادت نکردم ،من مدتها فرصت داشتم تا غیبتش را احساس کنم و دوست داشته باشم .

ای دوست !من نبودنت را در کنارم دوست دارم و به بودنت عادت کرده بودم !

برای موفقیتت دعا کردم ،برای پیروزیت نذر.

حال که نیستی ، نامت به تاریخ زندگیه ام پیوسته و هر بار این نام را می شنوم تاریخ من زیر و رو می شود .تاریخی پر از خنده و سکوت ،پر از قهر و آشتی ، پر از بحث و گفتگو،... تاریخی که باتولد تو اغاز شد. من شرح این تاریخ را دوست می دارم !ای دوست...

تو همان دوست نهانی که در وجود منه ،من تو را در خود حک کردم و یاد تو را در بخشی از وجودم نگه داشته ام.

برای نبودنت ممنون...

دیگر حتی ناری از تو نمی پرسد ،دیگر هیچ کس از تو نمی پرسد دیگر من هم  ...                                    

 کسی چه میداند که سنگ عزلت من در کدام نقطه فصل است.

 ------------------------------------------------------------------------------------------

تولدت مبارک

 اینبار سکوت من...

 اینبار  حرفهای من ...

 اینبار هم رفتن تو ...

شاید نه. ُتو نرفتی .تو دویدی . فرار کردی و

من هم 

اینبار ...خیره ...نه به جاده . به قدمهای تو ...

۱۲ ساعت کنار هم بودن و در نهایت ...

۱۲ ساعت حرفهای تو .حرفهای من و همه آنچه که تو نبودی و من نبودم ...

راست بود یا دروغ ؟همه آنچه می گفتی و من باور نمی کردم ... 

...

----------------------------------------------------------------------------------

دانلود با سرعت 10 مگابایت بر ثانیه (نمک بر زخم کاربران ایرانی!)

چندی پیش وزیر ارتباطات ایران اعلام کرد سرعت 56 کیلوبایت برای کاربران اینترنتی کافی ست!

این ساختمونه را ببین ...فا فا ....ببین چقدر زشته !

کو ؟

ایناها ،این طرف ................ترمز خفن ...........مردیم ؟

نه زنده ایم ،از دسته تو !اینجا ایران زمینه آ...یادت رفته ؟اگه می زد ... چقدر تغییر کرده ،اون وقتا تا وارد می شدیم مجبور بودیم کورس بزاریم ،ولی حالا ... نگاه کن ترافیک !

فقط می تونه یه تصادف باشه .

نه نگاه کن پلیسا رو ... آآآآآآآآآ !!!

-پلیسه یه ماشینو نگه داشته بود سر بریدگی! پسره را آورد بیرون و انداختش و دست بند زد بهش – عین فیلما !

فا فا .........گرفتش!به نظرت چی کارکرده ،حتما یه چیزی تو ماشینش داشته ...

سر هر کوچه یه مامور ایستاده ،ما رو ببین اومدیم ایران زمین !پس این صدای ترمز ها از کجا میاد ؟یه دور دیگه بزنیم؟

وای مانی ،از بس این خیابونا را چرخیدیم حالم تهوعه،نریم !

بوووووق...مردک برو دیگه وسط خیابون ایستادی .

چی کارش داری آخه ؟دخترا را ببین... تو بودی وا نمیستادی؟حق بده !!

آره خوب من ندیدم ،تو راست میگی !

بوووووووق ...این دیگه چرا ایستاد ؟

وای فافا نگاه کن چه دختر خوشگلی ،بیا سوارش کنیم !از دست می دی آ!

واین شد که گاز داده و به سرعت به سمت خانه حرکت کرده و نه خانه که سر کوچه منو انداخت پائین و رفت ،نه ....هنوز نرفته داره قر می زنه ...

خواهشن برو مبایلتو وصل کن ...بعضی حرفا را اگه نگم تو گلوم می مونه ،بری آ...

جوابتو می دم آ ...لا موجود ....مانی !بر وزن انگلیسی پول !!!

نت 2:

خیلی طول کشید که خودمو راضی کنم برم تو رختخواب «حالا زود بخواب،بقیه اش فردا صبح» .

تازه کلی طول کشید تا به مرحله ای برسم که پلک سنگین می شه و سیاهی چشم کنترلشو از دست می ده و گم می شه ،مژه ها تکون نمی خورن و سفیدی چشم سفت میشه ....یه لکه سرخ رد میشه ...لبا تکون نمی خوره و کرخ میشه و در نهایت دستها از دو طرف رها .....حتی نور چراغی که مری روشن گذاشته نمی تونه کاری کنه ...فقط...

یه صدایی :مانی ،مانی !خوابی ...

(نامرد ،آدم می خوابه که چشماشو می بنده دیگه ،کلی زحمت کشیده بودم !)

کاری داری ؟

یادم بنداز فردا برات بگم رئیس جمهور فرانسه چی کار کرده !!!

واااااااااااااااااااااااااااااااااای ،همین ؟یادت بندازم ؟خوب الان بگو .

نه الان خوابی ،فردا،فقط یادم بندازی آ....!!!!

هیچ وقت فکرشو هم نمی کردم اینقدر رئیس جمهور فرانسه را ....

میگم، دزدا چرا دزدی می کنند ؟

-         نمی دونم.

چرا ما نباید بریم دزدی؟

-         می گن کار بدیه .

کی میگه .

-         اونایی که دزد نیستند .

چرا بعضی ها دزدند ،بعضی ها نه ؟

-         چون فقط بعضی ها فکر می کنن دزدی خوبه!

من ، اگه ، یه ماشین اسباب بازی بزرگ بخوام ،مامانم هم برام نخره ،می تونم برم دزدی ؟

-         نه .چون مامانت می خرن .دزدی خوب نیست .

تو الان گفتی بعضی ها فقط می گن دزدی بده !

-         سعی کن جز اون بعضی ها باشی .

آخه من می خوام جز اونای دیگه باشم ،چون مامانم برام نمی خره ،هیچ کس نمی خره ،پس دیگه راهی نیست !

من دیشب با ماشینم 4 تا سربازه پلیس را کشتم !

-         چرا ؟ آدم کشی خوب نیست .

آخه من می خوام ماشین مساقبم را اسپورت کنم، پولم نمی رسید .

-         خب چرا آدم پلیسا رو کشتی ؟

می خواستم پولای تو جیبشونو بردارم .

-         پول تو جیب که زیاد نیست ! زیاد بود ؟

نه خیلی نبود ،برا همین رفتم تو مساقبه شرکت کردم ،برنده شدم .

-         آفرین ، این کار بهتره ،مگه نه ؟

نه!آخه پولش کم بود ،منم رفتم یه بانک باحال را زدم ،یه ماشین آقا پلیس هم داغون کردم ،خیلی کیف داد...

-         چرا عزیزم ؟ بانک زدن که کار خیلی بدیه، می دونی پلیس می گیره می بره زندان ؟

آره ولی من تونستم ماشین مساقبمو اسپرت کنم .خیلی خوشحالم .دارم می رم مساقبه .می یای ؟

-         کجا ؟با کی؟فکر نکنم ،خوابم میاد .

با برو بچس.تو هم که همش می خوابی ،این زمینو ساختن که روش راه بری،حَرٍتَک کنی، نه اینکه همش بخوابی!اصلا تو، از خوابیدن خیلی خوشت میاد؟

-         تو برو !خوش بگذره .

به نظرت اگه آقا پلیس منو گرفت ،چطوری فرار کنم ؟مجبور بشم،بکشمش؟

-         ننننننننننه!

خب اون منو میکشه !!!

-         حقته !کار بد کردی باید پلیس بگیرتت .

برو بابا !تو که با پلیسایی !

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

PS-  مساقبه :مسابقه

      حرتک : حرکت

واسه یکی دو هفته می خوانت که باشی اون جا ...

بیچاره...

-----------------------------------------------------------------

بد نیست بدانیم:

 http://rend.parsiblog.com/459122.htm

http://masih.parsiblog.com/